donderdag 11 januari 2018

Het mystieke proces van eenheidservaring

Beren, je beschrijft het schrijven en het lezen van jouw boek als het volgen van een proces.
Je schrijft in het boek "Het enige wat je kunt doen, is jezelf ontvankelijk maken om de heelheid van je éigen bestaan te gaan ervaren in het eeuwige nu; altijd weer alleen in dit eigenste moment (healing). En dat betekent dat je in een àndere werkelijkheid terecht komt dan die waarin je gewend was te leven. Zonder je in mystieke processen te begeven, kun je het bestaan van Direct Healing wel vermoeden, maar niet concreet beleven."

Startpunt en eindpunt van dit proces is het besef van eenheid, terwijl een baby zijn leven in totale eenheid met zijn moeder begint, doorloopt het kind en later de volwassene steeds meer bewust een proces van eenheidservaring.

Kunnen wij samen (met de lezers) dit mystieke proces, waar jij in jouw boek op doelt, in een dialoog doorlopen?

6 opmerkingen:

  1. De eenheidservaring zelf is geen proces ergens naar toe, maar een gebeuren in het heden, waarbij het onderscheid tussen jou en de wereld is opgeheven. Die beleving kun je misschien met iemand samen in jezelf oproepen, bijvoorbeeld tijdens het vrijen, maar de beleving van afgescheidenheid wordt binnen in jóú opgeheven, net zo goed als die eventueel ook gelijkertijd binnen de ander zou kunnen worden opgeheven, maar dat hoeft niet noodzakelijk zo te zijn. Als je gelijkertijd een orgasme hebt, lijkt dat misschien zo, maar mijn gevoel zegt me dat dat niet zo is. Denk jij daar anders over?
    Dat kun je bijna niet samen ervaren. Je kunt m.i. niet een mystiek proces samen 'doorlopen', zoals jij dat noemt, omdat dat proces strikt persoonlijk is. Dat kan alleen bij je vanbinnen gebeuren. We kunnen er natuurlijk wel over praten, maar dan praten we óver dat proces. Dat is uitdrukkelijk iets anders dan het proces zelf beleven of 'doorlopen'.
    Zoals jij suggereert: dat je het proces van eenheidservaring steeds meer bewust zou kunnen doorlopen, lijkt me onjuist. Maar je kunt wel een proces naar een ervaring of gebeuren tóé doorlopen. De ervaring zelf echter niet. Of heb jij andere ervaringen?

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Allereerst mijn complimenten, Beren, dat je de mogelijke valkuilen zo kundig hebt vermeden. Ik snap wat je zegt dat de eenheidservaring alleen in het nu kan plaats vinden. Het lijkt mij dat tijdens het leven je telkens anders aankijkt naar de totstandkoming van die ervaring. Dat noem ik een proces, daar is waar je je van bewust wordt.
    Mystiek betreft de ervaring van de persoonlijke vereniging van de ziel met God. Het proces van daar steeds dichterbij komen, lijkt mij het onderwerp van deze dialoog. Niemand kan een niet te mislukken recept voor die ervaring schrijven. Maar ik vermoed dat we er wel wat zinnigs over kunnen zeggen, met name door concreet te zijn over wat je niet moet doen, toch?

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Ik heb best moeite met het beeld van 'de vereniging van de ziel met God'. Voor iemand die een christelijke vorm van geloof aanhangt, voelt dat natuurlijk zo en onze christelijke cultuur heeft uiteraard veel procesbeschrijvingen in die termen opgeleverd.
    Maar dat is niet mijn ervaring. Ik heb het christendom vaarwel gezegd toen ik 19 was. Mijn ervaring ontstond via mijn schrijven over Direct Healing. Voor mij was heelheid of eenheid al die tijd het focus.

    Ik snap dat elke beschrijving, ook die in mijn boek, nooit de universele ervaring kan omvatten, omdat iets wat beperkt is zoals de taal nooit iets onbeperkts kan weergeven. Het geheel kan alleen in het leven worden beleefd, niet weergegeven. Maar als de ene mysticus een andere ontmoet en ze erover spreken, wéten ze van binnen dat ze één zijn in hun ervaring.
    Uiteraard denk ik dat we er wel iets zinnigs over kunnen zeggen, anders had ik mijn schrijverijen beter voor mezelf alleen kunnen houden, maar het grote gevaar van schrijven is, dat we de theorie van het schrijven voor praktijk gaan aanzien.
    Hoe verwerk jij jouw ervaring naar buiten toe?
    Heb jij het gevoel dat je die kunt uitdragen?
    Ik heb steeds het gevoel dat ik zelf in de woorden blijf steken.
    Ik heb alleen de zekerheid dat het over komt over binnen de sfeer van Philia, in mijn praktijk met mijn intimi en ik hoop dat mijn lezers met de beschrijving daarvan iets kunnen.

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Dan is het goed dat je jouw vraag anders formuleerde. Ik heb geen kinderen, wel ongeveer evenveel broers en zusters als jij. Dat zijn intimi en daarmee kun je wel ervaren hoe lang het duurt voordat zij iets van mij of ik van hen overneem.
    Ik vind het veel prettiger om iets op te bouwen met anderen dan familie. Die personen kun je kiezen en je begint met een schone lei.
    Ik denk ook dat ik veel minder problemen heb met theorie dan jij. Mijn theoretische en praktische instelling bij een proces van (mystieke) eenheidservaring is evenwaardigheid. Evenwaardigheid is voor mij uitgangspunt, middel en doel.
    Op ongeveer dezelfde leeftijd als jij heb ik het katholicisme op afstand gezet. Ik bekijk nog steeds wat de machtsuitoefening van het instituut kerk en religie met mij voor had. De inhoud volg ik nog steeds en inmiddels heb ik zoveel afstand genomen en gehouden dat ik ook wel weer toenadering kan zoeken.
    Ik zie in de natuur de voorbeelden van hoe je met vrijheid en liefde kunt omgaan. Dat is niet beter dan hoe we het in de cultuur doen, maar directer. Dan kan een mystieke ervaring moeiteloos gebeuren.
    Zoals je weet ligt in de dans mijn parallel voor de eenheidservaring. Het (tijdelijk) aangaan van verbinden, het samen bewegen, met en zonder woorden, het soms perfect soepel verlopen enzovoort.

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Ik heb Christina en mijn kinderen genoemd, omdat die het dichtst bij mij staan, maar met vrienden en sommige collega's en zelfs met sommige buren heb ik dat gevoel ook; met sommigen zelfs zeer intensief. En hoewel ik je nog betrekkelijk kort ken en je nog niet tot mijn langdurige vriendschappen behoort, voel ik het bij jou ook volop. Ik neem dingen van jou over en jij van mij omdat het gewoon goed voelt om te doen. Dat is ook eenheid.
    Mij lijkt de dans wel degelijk ook als een mooie spiegel om dingen aan af te lezen, maar dat is toch anders, dan als je elkaar al heel lang kent of diepe affiniteit hebt met elkaars denkwerelden zoals wij met elkaar hebben. Als bevestiging van theoretische voorbeelden is de dans een prachtig instrument, maar waar ik het over heb gaat voor mijn gevoel dieper.

    BeantwoordenVerwijderen
  6. En als je elkaar zonder woorden begrijpt ben je heel diep in liefde of vriendschap met elkaar verbonden. Dan hoeft er niets meer. Dan is alles één. Vandaar de gelukzaligheid. Dan is lichamelijke afgescheidenheid alleen nog maar lastig. Als je hier in mag verblijven is het doel van het leven bereikt. En in de dood (het eeuwige leven) is de ultieme eenheid absoluut.
    De worsteling daar naar toe leef je met wie er direct om je heen zijn.

    BeantwoordenVerwijderen