dinsdag 12 december 2017

In het boek wordt stellig geschreven

Iemand merkte op: Je schrijft nogal stellig. Waarom doe je dat? Hoe zie jij de waarheid?
Aanvankelijk schreef ik het boek voor en aan mijzelf, alsof mijn Hogere Zelf tegen mijn ego spreekt. Vandaar dat het soms belerend klinkt, maar tegen mezelf mag ik natuurlijk best belerend zijn. Jou als lezer of deelnemer aan de dialoog wil ik uiteraard niet belerend benaderen, want ik kan over mijn leven net zoveel van jou leren als jij van mij. Maar van mij mag je best in een dialoog de stellende vorm als mening of overtuiging afwisselen met een vragende vorm naar de mening van de ander. Daarmee lok je ook reacties van elkaar uit.

35 opmerkingen:

  1. Bij mij werkt dat ook zo. Ik poneer iets en luister naar mijzelf en verplaats mij in een ander om te snappen hoe het overkomt. Wanneer een ander zou opmerken dat ik mij boven de ander plaats dan probeer ik me dat voor te stellen en aan te passen.
    Kan iemand stellen dat hij of zij over iets de absolute waarheid spreekt?

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Voor jezelf kun je best iets al waarheid poneren als je dat zo beleeft, maar waar maken of iets tot waarheid verheffen voor een ander kan niet. Het zou verwijderend werken in de verhouding en zo communicatie en een dialoog onmogelijk maken.

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Hans Laurentius schrijft en spreekt over Advaita (niet-twee oftewel non-dualiteit). Hij benadrukt het belang van je focussen op het ontmaskeren van onwaarheden. Eventuele waarheid wordt zo ont-dekt. Zie https://psychologie-nu.blogspot.com/2014/07/pijnlijk-zelfonderzoek-voor-wakkere_30.html

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Zo spreekt Nissargadatta ook: Die zegt: je hoeft altijd en overal alleen maar onwaarheid vast te stellen, dan blijft de waarheid vanzelf over. Je bent zelf die waarheid.

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Volgens mij is het belangrijkste wat je moet voorkomen in een dialoog met een ander dat die het gevoel krijgt dat je tot een oordeel bent gekomen. De kunst is in de dialoog iets wat stellig geponeerd wordt niet als een oordeel te doen klinken.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Stelligheid komt voort uit een overtuiging die je hebt. En een overtuiging belemmert je weer om met een open mind naar jezelf te kijken en met een ander te communiceren.

      Verwijderen
    2. Daar ben ik het mee eens, Marijke, ik probeer het aantal overtuigingen die ik heb zo klein en overzichtelijk mogelijk te houden.

      Verwijderen
  6. Ik ook, Beren, maar nadat ik een oordeel heb gegeven kan ik getuige zijn van de afscheidende werking en mij voornemen om een volgende keer te zwijgen.

    BeantwoordenVerwijderen
  7. Terug naar stellige stellingen: de stelling dat we allemaal één zijn daar is minder gemakkelijk ondersteuning voor te vinden dan we zijn allemaal verschillend. Mensen willen graag een bewijs dat zij uniek zijn en zoeken dan ook aanwijzingen daarvoor. Wat vind jij?

    BeantwoordenVerwijderen
  8. Individueel gezien ben je natuurlijk verschillend en blijf je uniek, maar dat staat niet in de weg om je één te kunnen voelen. Alle dingen die in jouw leven voor komen, doen zich ook in het mijne voor, gewoon omdat ze gebeuren. Ik ervaar ze alleen vanuit mijn eigen perspectief. Ik beleef ze dus anders dan jij. Jij als betrokkene en ik als toeschouwer(?!)
    We zijn één in het meemaken, maar twee in beleven.

    BeantwoordenVerwijderen
  9. Wat ik wel grappig vind aan de stelligheden in jouw boek is de ruimte die je de lezer ook geeft.
    Bijvoorbeeld:
    we zijn allemaal één, maar dat hoef je niet te bewijzen alleen te voelen
    of
    Er is een hogere macht, maar je mag zelf kiezen welke.
    of
    Er is een proces van ontwikkeling van spiritueel bewustzijn, maar alles gebeurt gelijktijdig
    Ik houd van de evenwaardigheid die je veronderstelt in en bij de ander.

    BeantwoordenVerwijderen
  10. Ondanks dat dat ook mijn streven is, moet Christina me er nog vaak attent op maken, dat sommige zinnen te stellend klinken. Ik heb nog het e.e.a. te verhapstukken.

    BeantwoordenVerwijderen
  11. Overtuigingen hoeven je niet te belemmeren om met een open mind naar jezelf te kijken Marijke, mits je ze maar aan jezelf houdt. Als je ze niet aan de ander opdringt, hoeven ze ook de communicatie niet in de weg te staan, lijkt me. In een dialoog wissel je juist overtuigingen uit en daar kunnen ze alleen maar heilzaam werken naar beide kanten toe. In feite is het m.i. juist de wetenschappelijke denkwijze die zich aan mensen opdringt door te pretenderen dat er zoiets als objectieve waarheid bestaat. In die zin is ons onderwijs heel stellend en indoctrinerend.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Hier gebeurt precies waar ik al bang voor was. Discussie of dialoog geeft mij verwijdering en geen verbinding, waar jouw boek vol mee staat Beren. Het voelt of ik me nu ga verdedigen en dat voelt niet goed.
      Toch maar even mijn stellingname:
      Bij een Overtuiging of Stellingname kan makkelijk een identificatie van je Ego met je mening, oordeel of verhaal ontstaan. (Eckhart Tolle).
      Een overtuiging komt voort uit je denken. Als we onze aandacht richten op ons gevoel zonder er overtuigingen aan te verbinden, dan zijn we meer in het Hier en Nu. Discussie en dialoog mond meestal uit in het hebben en krijgen van het gelijk voor je overtuigingen. Als je iets met iemand wilt uitwisselen blijf bij je gevoel en vertel van daaruit iets over je zelf. Al het andere is overbodig.

      Verwijderen
    2. Wat ik weleens over mijzelf vertel is hoe een gedachte tot een gevoel en hoe een gevoel tot een gedachte leidt.

      Verwijderen
    3. Gevoel en gedachte kunnen inderdaad dicht bij elkaar liggen.

      Verwijderen
    4. Wanneer een communicatie vlot verloopt, voel ik mij één met mezelf en de ander. Het gaat dan vanzelf. Ik kan dan niet zeggen of ik in mijn hoofd of in mijn hart of in een geheel zit. Het kan mij dan ook niets schelen.
      Wanneer de communicatie hapert loop ik inhoud en betrekking na en check mijn gevoelens. Waar zit de dissonant? Dat lijkt (even) vermoeiend, maar het bespaart tijd en energie wanneer ik er achter kom waardoor de flow verdween.

      Verwijderen
    5. Dat is mooi Bert, een met jezelf en de ander tijdens communiceren.
      Als je er achter komt waardoor de flow verdween, wat doe je daar dan mee?
      Zelf zit ik toch regelmatig in mijn verstand in een gesprek. Ik realiseer me wel dat ik daarmee iemand op een afstand houd. Als de communicatie vlot verloopt kan ik ook woorden uit mijn mouw schudden. Dat voelt beter maar hiermee kan je de plank wel misslaan. Ik geniet het meest van Non-verbale communicatie. Iemand aankijken en glimlachten b.v. Gewoon niets zeggen kan ook een gevoel van verbinding geven.

      Verwijderen
    6. Wanneer ik het volledig met iemand oneens ben, dan kan ik ook niets zeggen en glimlachen. Dus wanneer jij en ik een keer zo tegenover elkaar zouden zitten dan zouden we volledig langs elkaar heen kunnen gaan. Maar dat is in mijn ogen niet altijd erg.

      Verwijderen
    7. Wanneer ik op zo'n moment constateer dat de flow er uit is, dan probeer ik in te schatten of het de moeite waard is om de relatie zo verbeteren dat ik eerlijk kan zeggen wat ik precies vind of dat ik volsta met dat ik het anders zie of er anders over denk of er andere gevoelens bij heb.

      Verwijderen
  12. Het is mijn vaste overtuiging dat vrijheid een belangrijke waarde is. Het een van de weinige (de enige?) overtuigingen die je aan anderen verplicht kunt stellen, bijvoorbeeld in de vorm van de opdracht om elkaars vrijheid te respecteren.

    BeantwoordenVerwijderen
  13. Ben ik met je eens Bert. Maar het is dan wel nodig dat alle partijen zich aan de opdracht houden.

    BeantwoordenVerwijderen
  14. Er is stelligheid als schrijfstijl en stelligheid die voortkomt uit overtuiging(en). Welke overtuigingen heb / koester jij, Beren?

    BeantwoordenVerwijderen
  15. Mijn enige echte overtuiging is, dat ik zelf het hele bestaan ben en dat zich dat alleen bij mij van binnen afspeelt. De ander en 'het andere' bevinden zich voor mij alleen in mijn bewustzijn en ik ga ervan uit dat datzelfde ook bij jullie het geval is. Dat is voor mij de basis van elke vorm van vrijheid en gelijkwaardigheid.
    Maar als iemand dat anders ziet, heb ik daar geen enkel probleem mee.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Zijn dan voor jou vrijheid en gelijkwaardigheid meer reëel dan eenheid? Doet mij denken aan de Franse Revolutie die er broederschap (oftewel liefde) achter plakte.

      Verwijderen
    2. Alexander Smit schrijft in zijn boek Het geschenk van het absolute:
      Kennendheid, Bewustzijn, awareness staan absoluut los van waar het gewaar van is. Degene die zich zorgen maakt, degene die bezorgd is, is samengesteld uit geïdentificeerde deeltjes, fragmenten, het 'ik'. Zelfrealisatie is dat alle fragmenten vervloeien met wat je werkelijk bent: consciousness zelf.

      Verwijderen
  16. De vrijheid en gelijkwaardigheid zijn al gegeven met dat ik mezelf niet zonder jou en de wereld kan en wil beleven. De broederschap van de Franse revolutie (= Philia voor mij) lijkt me een wassen neus toe zonder het hebben van dat absolute één-zijn in mijn bewustzijn. Ik wil zelf de vrede en de sympathie tussen ons kunnen bewaken, zonder ook maar iets van wie dan ook buiten te hoeven sluiten. Dan maak ik mijn gevoelsleven niet van jou afhankelijk, maar alleen van mezelf, ook als jij de neiging zou hebben mij mijn vrijheid te ontnemen.

    BeantwoordenVerwijderen
  17. De dialoog tot nu toe overziende, kan ik dan stellen dat we in onze gesprekken veel te stellen hebben met een eenheid die we zowel veronderstellen als voortdurend weer proberen te herstellen?

    BeantwoordenVerwijderen
  18. Het is mijns inziens zo dat je de heelheid veronderstélt als je er theoretisch mee bezig bent en de eenheid in de praktijk nog niet gerealiseerd hebt. Je kunt hem alleen in jezelf herstellen, als hij al ooit in je aanwezig is geweest, maar je hem weer kwijt bent geraakt.
    Het lijkt me niet mogelijk om dat samen te doen. De eenheid realiseren kun je alleen in jezelf. Je kunt daar wel een dialoog of een gesprek over hebben, maar dat is altijd van beide kanten bespiegelend. Dan heb je het theoretisch óver het realiseren van de beenheid. Maar daarmee realiséér je de eenheid nog niet in je praktijk.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Ook in de praktijk van het voelen van de eenheid, voel je de eenheid niet voortdurend. Gevoelens zijn nu eenmaal tijdelijk en dat is ook hun functie. Gevoelens komen op en verdwijnen, het theoretische en praktische weten dat er eenheid is kan blijven.
      De dans van verbinden in en loslaten van de eenheid en genieten van de gevoelens daarbij is voor mij de te beoefenen levenskunst.

      Verwijderen
  19. Mooi gezegd Bert. Zonder loslaten geen verbinding en genieten daarvan. Zonder de mogelijkheid los te laten geen vrijheid om opnieuw de verbinding aan te gaan en de extase daarvan te beleven.

    BeantwoordenVerwijderen